Her yıl Ocak ayının son pazar günü Selçuk’ta deve güreşleri düzenlenir. Ben de, zaman zaman gazete ve dergiler için gider, izler ve yazarım.
Deve Güreşleri bir Yörük geleneğidir. Obalardaki develer kızıştıklari dönemde içgüdüsel olarak rakip gördükleri diğer erkek develerle güreşerek, onlara karşı üstünlük sağlamaya çalışırlar. İçgüdüsel olduğu için diğer tür hayvan dövüşlerinden (bunun için dövüş değil, güreş deniliyor) ayrılırlar.
Ülkemizde kış aylarında, Kuzey Ege’de başlayarak, Akdeniz’e kadar her pazar günü bir ilçede güreşler düzenlenir. Buna da, Deve Güreşi Ligi denir. Bu ligin develeri koruyan bazı önemli kuralları vardır. Mesela yağmurlu havalarda güreş tutulmaz. Çünkü develerin tırnak yapısı çamurda tutunmaya müsait değildir. Kaçan devenin yuvarlanıp, düşmemesi için müsabakalar asla tepelik, dağlık, uçurum kenarı olan yerlerde yapılmaz. Hayvana şiddet uygulanmaz.
Güreşlerin olmazsa olmazı davul ve zurnadır. Çalgıcılar deveci tarafından tutulduğu gibi, serbest dolaşan ve seyircilerden aldıkları bahşişler ile türbinleri çoşturanlar da vardır. Tribünler başka bir şenliktir. Kadın, erkek, çocuklar arenayı çevreleyen tribünleri doldururlar. Yerler, içerler.
Develer mutlaka renkli renkli süslenir. Kervan günlerinden kalma çanlarla donatılırlar. Güreşlerden bir gün önce yapılan Deve kortejinde en süslü devenin seçildiği Altın Havan yarışması yapılır.
Bu yıl pandemi nedeniyle izlemek mümkün olmadı ama mutlaka yapılacaklar listesine almakta yarar var.
İstanbul, 17 Mart 2021
gezmekyetmez